Adwokat – co każdy o nim wiedzieć powinien?

Dodano: 01.03.2019

Instytucja obrony czy też reprezentowania stron przed sądem swoimi korzeniami sięga czasów antycznych. Funkcjonowała już w starożytnym Rzymie, choć nie w takiej formie w jakiej znamy ją dziś. Słowo adwokat wywodzi się z języka łacińskiego – advocatus od advocare co znaczy wzywać na pomoc.

Można więc powiedzieć, że adwokat to nie kto inny jak przyzwany do pomocy. Do podstawowych zadań adwokata we współczesnym świecie należą:

  • reprezentowanie interesów stron przed sądami i w urzędach
  • porady prawne
  • opracowywanie opinii prawnych
  • projektowanie aktów prawnych

Jako miejsca pracy adwokata zalicza się:

  • kancelarie adwokackie
  • zespoły adwokackie
  • spółki cywilne, jawne, partnerskie i komandytowe

Aby wykonywać zawód adwokata dana osoba musi posiadać ukończone studia na kierunku prawa oraz zdać aplikację adwokacką. Każdego adwokata obowiązuje tak zwana tajemnica adwokacka. W praktyce oznacza to, że adwokat ma obowiązek zachowania tylko dla siebie wszystkiego, co usłyszy od swojego klienta. Nie jest to ograniczone czasowo. Jedynymi okolicznościami, kiedy adwokata nie obowiązuje tajemnica są przypadki prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. Podstawą prawną wykonywania zawodu adwokata jest Ustawa z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze Dz. U. 1982 Nr 16 poz. 124.

Adwokaci związani są Kodeksem Etyki Adwokackiej, który został uchwalony przez Naczelną Radę Adwokacką. Pojęcie palestry czy też adwokatury definiowane jest jako ogół adwokatów i aplikantów adwokackich, a do jej zdań należą:

  • reprezentacja i ochrona praw członków
  • nadzór nad egzekwowaniem przepisów o wykonywaniu zawodu adwokata
  • doskonalenie zawodowe adwokatów i kształcenie aplikantów adwokackich

Adwokatura posiada swoje struktury. Jej organy to:

  • Naczelna Rada Adwokacka
  • Krajowy Zjazd Adwokatury
  • Wyższy Sąd Dyscyplinarny
  • Rzecznik Dyscyplinarny Adwokatury
  • Wyższa Komisja Rewizyjna

Istnieją pewne wyjątki niewymagające odbycia aplikacji zawodowej i zdania egzaminu. Tyczy to profesorów i doktorów habilitowanych prawa, osób z egzaminem prokuratorskim, sędziowskim, notarialnym lub radcowskim, radców Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa pracujących tam minimum 3 lata.